***خدايا واسه همه چي شكرت***

واسه آسموني كه صداقتش مثل رنگش صاف و زلاله.

واسه خورشيدي كه با اومدنش تاريكي ها رو مي شوره و اميد دوباره به زندگي رو بهمون ميده.

واسه ماه و ستاره هايي كه با اومدنشون دل سياه شب رو روشن ميكنن.

واسه ابري كه اينقدر با شهامته كه وقتي دلش ميگيره جلوي هر كسي اشكاشو از چشماش جاري ميكنه.

واسه بادي كه وقتي صداي رساش به گوش مي رسه تموم بدي ها و آلودگي ها رو از دل زمين بر مي داره.

واسه پرنده هايي كه با وجودگرم و هميشگيشون نذاشتن آسمون تنها بمونه.

واسه بهارت كه وقتي مياد بوي تازه ي زندگي رو با خودش به همراه داره.

واسه تابستونت كه گرماش به اندازه ايه كه تموم دلهايي كه سرما تمام وجودشون رو فرا گرفته گرم ميكنه.

واسه پاييزت كه رنگ زرّين محيت درختا رو به دل طبيعت تقديم ميكنه.

واسه زمستونت كه با سفيدي هر چه بيشترش رنگ يكرنگي رو رو دلا حك ميكنه .

واسه درختايي كه سر سبزيشون موجب زيبايي خلقتت شده.

واسه گلهايي كه هر كدام از اونها يه چيزو به ما ميده مثل گل سرخ كه طعم عشق رو داره.

واسه چشمام كه توان اينو دارن كه جلوي زيبايي ها بيدار بشن و جلوي بدي ها خوابشون ببره.

واسه لبهام كه ميگن اون چي رو كه دل توان گفتنش رو نداره.

واسه دوستي ها كه نمي ذارن حتي سايه دشمني نزديكشون بشه.

واسه محبت كه بذر دوستيه.

و بالاخره واسه عشق كه معناي زندگيه.

و واسه . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

خدايا واسه همه چي شكرت !